บทที่ 11 .

ใบหน้าหล่อเหลาเหยเกเอื้อมมือไปบีบนวดซาลาเปานุ่มนิ่ม ยอดถันสีชมพูระเรื่อเม็ดเล็กน่าดูดนั่นแข็งเป็นไตเย้ายวนเสียเหลือเกิน แต่ต้องห้ามริมฝีปากหยักที่เผลออ้าค้างไว้ตรงนั้นเมื่อนึกถึงคำที่เคยประกาศิตกับเธอไว้ ว่าจะไม่มีทางใช้ริมฝีปากประทับกายแม่ตัวซวยคนนี้เด็ดขาด

ตั่บๆๆๆ

สะโพกหนากระเด้าใส่ร่องเสียวเธอจัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ